Het vocabulaire, uitgelegd.

Een kaart met een foillaag op de illustratie. De standaard holo is in moderne sets meestal de basisversie van een rare kaart.

De omgekeerde opzet: de kaart zelf is foil en het venster met de illustratie niet. Een losse verzamelkaart naast de niet-holoversie, met een eigen prijs, en er wordt vaak mee verward.

Een druk waarbij de illustratie over de hele kaart doorloopt, met de tekst eroverheen in plaats van in een kader. Doorgaans een hogere zeldzaamheid dan de standaardversie.

Volledig andere illustratie dan de standaardkaart, meestal bij hoge zeldzaamheid. Omdat hij een eigen kaartnummer heeft is het een andere kaart en geen variant — daarom lopen de prijzen zo sterk uiteen.

Een kaart met een nummer boven het gedrukte settotaal, dus een set van 200 kan kaarten met nummer 201 en hoger bevatten. Bewust schaars en meestal ook zo geprijsd.

Een alternatieve uitvoering van een bestaande kaart — een ander foilpatroon, een stempel of een andere rand — met dezelfde illustratie maar onderscheiden door een klein visueel kenmerk.

Een kaart die buiten de normale boosterpakjes is verspreid, via evenementen, samenwerkingen of productbundels. De schaarste varieert enorm, van massaal verspreid tot echt zeldzaam.

Kaarten uit de eerste oplage van een set, als zodanig gemarkeerd. Waar die markering bestaat, leveren first edition-exemplaren doorgaans een flinke premie op boven latere drukken.

De breuk op de kaart, bijvoorbeeld 58/165. De betrouwbaarste manier om te bepalen welke druk je precies in handen hebt, en het ding om te checken voordat je een prijs vertrouwt.

Een klein teken of korte code die aangeeft bij welke uitgave een kaart hoort. Onmisbaar als hetzelfde karakter in veel sets voorkomt tegen verschillende waardes.

Een kaart met een productiefout — verkeerd gesneden, foil ontbreekt, verkeerde tekst. Sommige fouten zijn verzamelbaar en waardevol; de meeste zijn simpelweg beschadigd, en het verschil is of andere verzamelaars de fout als bekende variant erkennen.

Ongeopende boosters, boxen en bundels. Wordt los van losse kaarten geprijsd en verhandeld, en vaak gevolgd door verzamelaars die het nooit willen openen.

Afkortingen op de Europese ladder: Near Mint, Excellent, Good, Light Played, Played en Poor, met Mint erboven. In detail behandeld in de gids voor conditie.

Hoe gelijkmatig de gedrukte afbeelding binnen de randen zit. Beïnvloedt zelden een label op een marktplaats, en is een van de grootste factoren in welke grade een kaart krijgt.

Lichte slijtage aan hoeken en randen waar de witte kern van de kaart door het bedrukte oppervlak komt. Veel beter zichtbaar bij kaarten met een donkere rand dan bij lichte.

Een flauwe lijn in het oppervlak van de kaart die uit het printproces komt en niet uit gebruik. Zichtbaar in weerkaatst licht en door graders meegerekend bij de oppervlaktekwaliteit.

Een kaart die door een gradingbedrijf is verzegeld in een case die zichtbaar maakt of hij is geopend, met een numerieke grade en een uitspraak over authenticiteit.

Losse scores voor centrering, hoeken, randen en oppervlak, die sommige bedrijven naast een totaalgrade tonen. Meer informatie voor kopers, wat een sterke kaart helpt en een grensgeval blootlegt.

Het label bij de hoogste numerieke grade. De drempel is streng, en het prijsverschil met één grade lager is vaak het grootste op de hele schaal.

De gepubliceerde telling van een gradingbedrijf van hoeveel exemplaren van een kaart het per grade heeft gegradeerd. Nuttig om echte schaarste bij een bepaalde conditie te beoordelen.

Een al gegradede kaart bij een ander bedrijf opnieuw laten graden, meestal om een beter erkende slab of een hoger cijfer te krijgen.

Een algemene term voor waarvoor vergelijkbare exemplaren nu verhandeld worden. Geen waardering van jouw specifieke kaart, en geen bod.

Een gevlakt gemiddelde over recente activiteit, gebruikt als hoofdbedrag. Betrouwbaarder dan de goedkoopste advertentie, want dat is één verkoper in één conditie die vanaf een mogelijk onhandige plek verzendt.

Vergelijkbare afgeronde verkopen van dezelfde kaart, druk en conditie. Het dichtste bij bewijs dat je in kaartprijzen krijgt, en de reden dat afgeronde verkopen zwaarder wegen dan actieve advertenties.

Het verschil tussen twee prijzen voor dezelfde kaart — meestal tussen een ongegradeerd exemplaar en dezelfde kaart in een slab, en dat is het bedrag waarop de gradingbeslissing rust.

Hoe makkelijk een kaart verkoopt rond zijn marktprijs. Twee kaarten kunnen hetzelfde bedrag laten zien terwijl de een dagelijks verkoopt en de ander een maand niet is bewogen, en maar één van die prijzen kun je gebruiken.

Hoe vaak een kaart in een recente periode echt van eigenaar is gewisseld, in tegenstelling tot hoeveel exemplaren te koop staan. Advertenties tonen aanbod; verkopen tonen vraag.

Kaarten met lage waarde die per volume worden verhandeld in plaats van los, omdat het porto op één common kaart hoger is dan wat iemand ervoor wil betalen.

De kans dat de schaarste van een kaart ongedaan wordt gemaakt doordat hij in een toekomstige set opnieuw wordt gedrukt. Een structureel risico bij moderne kaarten dat bij vintage in feite niet bestaat.

Een scherpe prijsstijging op korte termijn, meestal door toernooiresultaten, media-aandacht of een schok in het aanbod. Spikes zakken vaak weer terug, en daarom weegt historie zwaarder dan het bedrag van vandaag.

De gemiddelde waarde van de inhoud van een verzegeld product, gewogen naar de kans om elke kaart te trekken. Doorgaans onder de winkelprijs van het product, want zo werkt het verdienmodel.