Materiał źródłowy
Od Mint do Poor.
Siedmiostopniowa skala, na której opierają się europejskie ceny, jak naprawdę wygląda każdy stopień i dlaczego ta sama karta o jeden stopień wyżej może być warta trzy razy tyle.

Skala
Siedem stopni, nie pięć.
Europejskie rynki używają siedmiostopniowej skali stanu — bardziej szczegółowej niż pięciostopniowa, powszechna na stronach amerykańskich. Jeśli uczyłeś się oceny stanu z amerykańskich poradników, te dwa dodatkowe stopnie w środku są dokładnie tym miejscem, gdzie rodzi się zamieszanie.
- Mint
Bez zarzutu nawet przy surowym oglądaniu, wliczając centrowanie i jakość druku. Naprawdę rzadki, jak tylko zaczniesz patrzeć uczciwie, i większość sprzedających unika deklarowania go. Jeśli wysłałbyś tę kartę na grading, licząc na najwyższą notę — to ten stopień.
- Near Mint
Wygląda, jakby nigdy nie była grana. Ostre narożniki, czysta powierzchnia, brak widocznego zużycia z normalnej odległości, choć przy lampce mogą pokazać się najdrobniejsze ślady dotykania. To praktyczny punkt odniesienia: większość pojedynczych kart jest wystawiana właśnie tutaj i większość podawanych cen dotyczy tego stanu.
- Excellent
Lekkie zużycie, które widzisz, nie szukając go: minimalnie stępione narożniki, bardzo drobne ślady na powierzchni, może maleńkie nacięcie na krawędzi. W koszulce wciąż wygląda dobrze i pozostaje w pełni kolekcjonerska.
- Good
Wyraźnie używana, ale cała i niepogięta. Widoczne zużycie narożników, whitening na części krawędzi, delikatne zadrapania. Stan, w którym zwykle kończy karta często przewracana w segregatorze.
- Light Played
Oczywiste zużycie w kilku miejscach — whitening wzdłuż krawędzi, zaokrąglone narożniki, otarcia powierzchni — ale struktura karty jest zdrowa i w koszulce nadaje się do gry bez problemu.
- Played
Duże zużycie. Wyraźny whitening, zagięcia, zadrapania albo lekkie wygięcie. Karta jest kompletna i rozpoznawalna, ale widać, że dużo przeszła.
- Poor
Poważne uszkodzenia: duże zagięcia, przedarcia, ślady wody, pismo albo brakujący materiał. Wartość zwykle wynika już tylko z rzadkości albo z zapełnienia miejsca w kolekcji do czasu lepszego egzemplarza.
Aktualizacja: sierpień 2026
Ocena karty w dwie minuty
Ocena stanu wygląda na subiektywną, a jest nią w niewielkim stopniu. Firmy gradingowe patrzą na cztery rzeczy i ty powinieneś patrzeć na te same. Rób to w jasnym świetle, bez koszulki, i patrz na kartę pod kątem, nie prosto — prawie każde zużycie ujawnia się w odbiciu.
Centrowanie
Porównaj szerokość ramki po lewej i prawej, potem u góry i u dołu. Karty przesunięte w druku są bardzo częste i to najczęstszy powód, dla którego karta wyglądająca idealnie nie dostaje najwyższej noty. Centrowanie zwykle nie wpływa mocno na etykietę stanu na rynku, ale dominuje wynik gradingu.
Narożniki
Sprawdź wszystkie cztery pod kątem. Whitening pojawia się najpierw na samym czubku, a potem się rozchodzi. Karta z trzema ostrymi narożnikami i jednym stępionym nie jest Near Mint, niezależnie od tego, jak dobre jest zdjęcie.
Krawędzie
Przejedź wzrokiem po czterech krawędziach, szukając nacięć i białych punktów. Karty z ciemną ramką są tu bezlitosne: to samo zużycie, niewidoczne na białej ramce, wręcz krzyczy na czarnej — dlatego identyczne obchodzenie się z kartami daje różne etykiety stanu w różnych setach.
Powierzchnia
Przekręć kartę i popatrz wzdłuż powierzchni. Zadrapania, linie druku, drobne wgłębienia i odciski po mocnym pisaniu przez stos ujawniają się tylko w odbitym świetle. Na kartach holo sprawdź, czy foil nie zaczyna się odklejać albo mętnieć.
Dlaczego skala liczy się bardziej, niż się wydaje
Odstępy między stopniami nie są równe i nie są małe. Przy karcie ze stabilnym popytem Near Mint kontra Good to spokojnie połowa wartości albo więcej, a na kartach vintage różnica rośnie dramatycznie, bo egzemplarze w dobrym stanie są rzadkie.
Przy kupowaniu działa to w dwie strony. Egzemplarz Played drogiej karty jest często rozsądnym zakupem, jeśli chcesz mieć kartę, a nie aktywo — zniżka bywa na tyle duża, że zużycie przestaje ci przeszkadzać. Oznacza to też, że podawanie „ceny” karty bez podania stanu prawie nic nie mówi.
Odniesienie do skal amerykańskich i not gradingowych
To osobne systemy, które nie przeliczają się czysto. Kto oferuje ci precyzyjną tabelę przeliczeń, mówi więcej, niż wie.
- Rynki amerykańskie używają zwykle pięciu stopni: Near Mint, Lightly Played, Moderately Played, Heavily Played i Damaged. Europejskie Excellent i Good mieszczą się oba mniej więcej w przedziale od Lightly Played do Moderately Played — i to dokładnie tam dwa dodatkowe europejskie stopnie wprowadzają zamieszanie.
- Profesjonalny grading używa skali liczbowej, zwykle od 1 do 10 z połówkami na górze. Nota liczbowa nie jest tłumaczeniem etykiety rynkowej: to znacznie surowsza ocena, uwzględniająca centrowanie, wykonywana na karcie wyjętej z koszulki, w ustandaryzowanych warunkach, przez kogoś, kto robi tylko to.
Praktyczny wniosek: nie zakładaj, że karta, którą wystawiłbyś jako Near Mint, dostanie 9 albo 10. Rynkowe Near Mint to szeroki pas, a najwyższe noty są wąskie. Jeśli rozważasz wysyłkę, zacznij od rachunku progu opłacalności.
Utrzymanie kart tam, gdzie są
Stan idzie tylko w jedną stronę, więc większość sensu w rozumieniu tej skali polega na tym, żeby po niej nie zjechać. Wsadź w koszulki wszystko, na czym ci zależy, użyj twardego etui albo toploadera do kart, które mają znaczenie, trzymaj je poza bezpośrednim światłem i dalej od zmian wilgotności, a przechowuj pionowo, nie w stosie, który odciska się na kartach na spodzie. Nic z tego nie jest egzotyczne i wszystko kosztuje mniej niż różnica między dwoma stopniami.
Jak Scadex używa stanu
Na dwa sposoby, i warto jasno powiedzieć, że się różnią.
Ceny rynkowe według stanu. Scadex Pro pokazuje aktualną europejską skalę dla karty, którą masz przed sobą: ile obecnie chce się za egzemplarze w każdym z siedmiu stanów. To dane z ofert na rynku, nie wycena twojego egzemplarza. Metoda wyceny wyjaśnia, skąd się biorą.
Twoja własna kolekcja. Karty, które posiadasz, są zapisywane jako surowe albo jako gradowane z firmą i notą. Nie ma pola stanu dla pojedynczej karty surowej, więc egzemplarz Near Mint i egzemplarz Excellent są oba zapisane jako surowe i wyceniane tak samo. Jeśli potrzebujesz śledzenia stanu egzemplarz po egzemplarzu pod magazyn na sprzedaż, lepiej wiedzieć to przed skatalogowaniem kilku tysięcy kart.
Pytania o stan
Stan kart,
twoje pytania.
Co znaczy NM na karcie?+
NM to Near Mint. Karta wygląda w zasadzie tak, jakby nigdy nie była grana — ostre narożniki, czysta powierzchnia — ale może mieć najdrobniejsze ślady dotykania, widoczne dopiero przy bliskim oglądaniu. Near Mint to stan, w którym wystawiana jest większość pojedynczych kart, i praktyczny punkt odniesienia, na którym opierają się europejskie ceny.
Jaka jest różnica między Mint a Near Mint?+
Mint znaczy bez zarzutu przy dokładnym oglądaniu, wliczając centrowanie i jakość druku, a bardzo niewiele kart naprawdę to spełnia, gdy patrzy się uczciwie. Near Mint dopuszcza najdrobniejsze ślady dotykania, które nic nie zmieniają w tym, jak karta wygląda. Ponieważ różnica jest subiektywna i rzadko warta dyskusji poniżej wysokiej wartości, większość sprzedających wystawia Near Mint i zostawia Mint dla kart, przy których są przekonani, że dostałyby najwyższą notę.
Jak skala europejska wypada wobec amerykańskich not?+
To różne systemy, które nie przeliczają się dokładnie. Skala europejska ma siedem stopni — Mint, Near Mint, Excellent, Good, Light Played, Played i Poor — a rynki amerykańskie używają zwykle pięciu: Near Mint, Lightly Played, Moderately Played, Heavily Played i Damaged. Z grubsza europejskie Excellent i Good mieszczą się między amerykańskimi Lightly Played i Moderately Played, ale traktuj każde takie odniesienie jako przybliżenie, nie tabelę przeliczeń.
Czy Scadex zapisuje stan kart, które posiadam?+
Karty w twojej kolekcji Scadex są zapisywane jako surowe albo jako gradowane z firmą i notą. Nie ma pola stanu dla pojedynczej karty surowej, więc egzemplarz Near Mint i egzemplarz Excellent są oba zapisane jako surowe. Skala siedmiu stanów w Scadex to dane rynkowe pokazujące, ile chce się za egzemplarze w każdym stanie, co jest czymś innym niż sposób katalogowania twoich własnych kart.
Czy skan powie mi, w jakim stanie jest moja karta?+
Nie. Skan kamerą rozpoznaje kartę i wydanie, które trzymasz. Ocena stanu wymaga obejrzenia karty bez koszulki, w dobrym świetle i pod kątem, a zwłaszcza w kwestii centrowania skan nie jest wiarygodny. Stan pozostaje twoją oceną.
Czytaj dalej
Co dalej.
Tu zaczyna się twoja kolekcja
Pobierz Scadex